Zespół Alagille’a – przyczyny, objawy, leczenie

Zespół Alagille’a – jest wrodzonym stanem, w którym drogi żółciowe u płodu nie rozwijają się normalnie, to powoduje brak małych dróg żółciowych w wątrobie.

Brak małych dróg żółciowych spowalnia uwalnianie żółci do jelita cienkiego, powodując szeroki zakres objawów, które mogą obejmować żółtaczkę, problemy z sercem, problemy z kościami i wady fizyczne.

Żółć, jest wytwarzana przez wątrobę i składa się z soli żółciowych, cholesterolu i produktów odpadowych z wątroby. Żółć usuwa z ciała niektóre produkty przemiany materii i jest niezbędna do wchłaniania tłuszczu i rozpuszczalnych w tłuszczach witamin czyli A, D, E i K.

Gdy przepływ żółci jest zatkany, jej składniki gromadzą się w organizmie, a ciało nie jest w stanie wchłonąć tłuszczu lub witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.

Zespół Alagille’a jest związany z mutacjami w genie o nazwie Jagged 1. Mutacja jest zwykle dziedziczona tylko od jednego z rodziców. Rodzic z zespołem Alagille ma 50 procent szans na przekazanie go swojemu potomstwu.

Zaburzenie występuje we wszystkich rejonach świata i u wszystkich ras. Częściej występuje u mężczyzn, ale dotyczy również kobiet.

 

Objawy i ścieżka diagnostyczna


Objawy zespołu Alagille’a wahają się od łagodnych do ciężkich, w zależności od ciężkości niedrożności dróg żółciowych. Objawy mogą nie być widoczne przez pierwsze dwa lub trzy tygodnie życia, chociaż żółtaczkowe zażółcenie skóry może być obecne już po urodzeniu.

Inne objawy, często obserwowane w ciągu pierwszych trzech miesięcy życia, to:

• Silny, niepowstrzymany świąd (świąd). Uważa się, że swędzenie spowodowane jest nagromadzeniem się soli żółciowych w organizmie.

• Luźne, blade lub gliniaste stolce. Ponieważ żółć nadaje kałowi koloru, brak koloru kału wynika z niedostatecznej ilości żółci docierającej do jelita.

• Słaby przyrost masy ciała lub słaby wzrost. Żółć jest niezbędna do trawienia tłuszczu; brak żółci oznacza, że ​​tłuszcz nie jest zaabsorbowany do organizmu.

• Trudności z widzeniem, równowagą lub krzepnięciem krwi.

Te cechy są spowodowane niedoborami witamin A, D, E, inne objawy mogą rozwinąć się później. Objawy te obejmują:

• Utrzymującą się żółtaczkę

• Problemy z rozwojem we wczesnym dzieciństwie

• Powiększoną wątrobę

• Twarde, białawe guzki w skórze. Guzki są depozytami cholesterolu i tłuszczu. U małych dzieci pojawiają się zwykle w miejscach powtarzających się urazów, takich jak kolana i łokcie.

• Ciemnożółty lub brązowy mocz. Kolor wynika z wysokich poziomów bilirubiny, pigmentu, który jest jednym ze składników żółci.

Ponieważ brak prawidłowego przepływu żółci powoduje braki witamin, dziecko z zespołem Alagille’a może rozwinąć fizyczne wady typowe dla takich niedoborów, takie jak szerokie czoło, spiczasta szczęka i bulwiasty nos. Chociaż zespół Alagille’a wiąże się z dość specyficznymi objawami, nie wszyscy chorzy na zespół Alagille wykazują te same objawy.

W związku z tym zespół chorobowy diagnozuje się za pomocą testów i badania fizykalnego. Badanie genetyczne wskazujące na zespół Alagille’a nie jest rutynowo dostępne. Fizyczne badanie, które stwierdza żółtaczkę, swędzenie, złogi cholesterolu w skórze lub inne objawy zmniejszonego przepływu żółci jest jednym z objawów zespołu Alagille’a.

Inne wskazania do postawienia diagnozy to:

• szmery w sercu

• wady kości

• problemy z nerkami lub niewydolność nerek

• wady fizyczne związane z niedoborem witamin, takie jak szerokie czoło, długi prosty nos z bulwiastą końcówką, głęboko osadzone oczy, wyjątkowo krótkie palce i mały szpiczasy podbródek

• problemy z oczami; konkretnie, pogrubienie linii zwanej linią Schwalbe’a na powierzchni oka

Badania czynnościowe wątroby mogą wykryć problemy w układzie żółciowym i można wykonać biopsję wątroby, aby sprawdzić, czy w wątrobie jest wystarczająca ilość dróg żółciowych.

Inne badania, które można wykonać, obejmują wykorzystanie radioizotopów. Skanowanie jądrowe jest rodzajem badania obrazowego polegającego na spożyciu niewielkiej ilości materiału radioaktywnego, który może być wykryty przez specjalne przyrządy, tworząc obraz narządów wewnętrznych.

Test soli żółciowej można również wykonać, aby odróżnić zespół Alagille od innych stanów, które powodują problemy z wątrobą.

 

Opcje leczenia i perspektywy


Nie ma lekarstwa na zespół Alagille’a. Leczenie jest ukierunkowane na zapobieganie powikłaniom i radzenie sobie z objawami i musi być kontynuowane w takiej czy innej formie przez resztę życia pacjenta.

Ponieważ stan ten powoduje rozpuszczalne w tłuszczach niedobory witamin, dzieci z zespołem Alagille często otrzymują witaminy A, D, E i K, a poziomy tych witamin w organizmie mogą być monitorowane. Niemowlętom, które mają problemy z wchłanianiem tłuszczu, można podawać formuły o dużej zawartości trójglicerydów o średniej długości łańcucha, które mogą być wchłaniane pomimo zmniejszonego przepływu żółci.

Celem jest maksymalizacja wchłaniania tłuszczu i przybliżenie dzieci do normalnego poziomu wzrostu i rozwoju. Ciężki świąd (świąd) związany z zespołem Alagille’a może być trudny w leczeniu.

Leki przeciwhistaminowe mogą być skuteczne u niektórych pacjentów. W ciężkich przypadkach niektórzy lekarze mogą rozważyć badania żywic wiążących kwasy żółciowe, takich jak cholestyramina, które mogą również pomóc w leczeniu wysokiego poziomu cholesterolu związanego z zespołem chorobowym.

Portoenterostomia Kasai – to zabieg chirurgiczny wykorzystujący pętlę jelitową w celu zwiększenia przepływu żółci do jelita – jednak nie ma on żadnej wartości dla osób cierpiących na zespół Alagille’a.

Przed każdą procedurą inwazyjną należy wziąć pod uwagę, że osoby z zespołem Alaille’a mogą mieć zwiększone ryzyko krwawienia. Spontaniczne krwawienie śródczaszkowe jest uznanym powikłaniem i przyczyną zgonu u pacjentów z zespołem Alagille’a.

Kiedy naukowcy szukali innych miejsc krwawienia, doszli do wniosku, że pacjenci z zespołem Alagille są narażeni na szczególne ryzyko. Nie byli oni w stanie określić mechanizmu, ale wzięli pod uwagę, że nieprawidłowości w genie Jagged 1 mogą upośledzać funkcje hemostatyczne organizmu – czyli zdolność do kontrolowania krwawienia.

W końcu bliznowacenie wątroby i inne powikłania mogą wymagać transplantacji wątroby. Czas takiej procedury należy jednak starannie rozważyć.

Zgodnie z badaniem pacjentów z zespołem Alagille opisanym we wrześniowym numerze Gut z września 2001 r. tylko 11 procent przebadanych pacjentów z wykonanymi przeszczepami wykazywało objawy schyłkowej choroby wątroby w czasie zabiegu, a wskaźnik śmiertelności po zakończeniu zabiegu wynosił 20 procent.

Wyniki takie jak te wskazują na potrzebę dokładnego zważenia oczekiwanej poprawy jakości życia w obliczu szans na przedwczesną śmierć. Długoterminowe prognozy dla osób cierpiących na zespół Alagille’a zależą od nasilenia niedrożności dróg żółciowych i bliznowacenia wątroby oraz nasilenia innych problemów, które mogą się rozwinąć.

Rokowanie dla dzieci urodzonych z żółtaczką z powodu niedrożności dróg żółciowych jest gorsze niż dla osób, których objawy rozwijają się w późniejszym okresie życia, ale powikłania w wątrobie są zawsze możliwe.

Pacjenci muszą być dokładnie monitorowani pod kątem tpowikłań przez całe życie. Zazwyczaj pacjent z zespołem Alagille doświadcza zmniejszania przepływu żółci przez okres kilku lat, po którym następuje pewna poprawa. Ogólnie rzecz biorąc, dzieci z zespołem Alagille mają lepsze wyniki niż dzieci z innymi zaburzeniami wątroby w tym samym wieku. Wielu dorosłych z zespołem Alagille’a prowadzi normalne życie.